İntravenöz tedavi, sıvıyı veya ilacı bir kanül aracılığıyla doğrudan damara verir. Gerçek bir klinik endikasyon olduğunda IV yol değerli olabilir; ancak bir tedavinin intravenöz uygulanması tek başına onu gerekli veya yararlı kılmaz. Madde, doz ve amaç her hasta için uygun olmalıdır.
IV tedavi ne yapabilir, ne yapamaz?
IV uygulama, sindirim sisteminden emilimi atlayarak reçete edilen tedaviyi doğrudan dolaşıma verebilir. IV yolun yalnızca daha güçlü, hızlı veya etkili olduğu düşünüldüğü için değil, seçilen tedavi ve uygulama yolu klinik olarak uygun olduğu için kullanılmalıdır.
İnfüzyondan önce
- Klinisyen planlanan infüzyona göre hidrasyon durumunu, tansiyonu, böbrek fonksiyonunu, elektrolitleri, alerjileri ve diğer laboratuvar sonuçlarını değerlendirebilir.
- Kalp yetersizliği, böbrek hastalığı, hamilelik, önceki infüzyon reaksiyonları ve tüm ilaç veya takviyeleri bildirin.
- Daha fazla sıvının her zaman daha iyi olduğunu düşünmeyin: hem sıvı eksikliği hem de fazlalığı zararlı olabilir.
- Bazı infüzyonlar ürüne özgü ek önlemler, izlem veya infüzyon sonrası gözlem gerektirir.
Olası komplikasyonlar
IV ile ilişkili olası sorunlar arasında kanül yerinde rahatsızlık veya morarma, sıvının çevre dokuya sızması, flebit, enfeksiyon ve cihaz arızası yer alır. Uygulanan maddeye bağlı olarak alerjik reaksiyonlar, elektrolit bozuklukları, tansiyon değişiklikleri veya sıvı yüklenmesi de görülebilir.
Tedavi sırasında
İnfüzyon sırasında artan ağrı, yanma, şişlik, kızarıklık, göğüste sıkışma, nefes darlığı, baş dönmesi, kaşıntı veya aniden kötü hissetme durumunu bildirin. Reaksiyon veya kanül sorunu düşünülürse infüzyon yeniden değerlendirilebilir ya da durdurulabilir.